فامیل دور
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
«در گذشته تعداد سنگ های ترازو به اندازهای نبود كه همه فروشندگان، به خصوص فروشندگان دورهگرد، بتوانند از وزنه استاندارد و مُهر شده استفاده كنند. در نتيجه قلوهسنگ هاي مدوری را يافته، با وزنههای استاندارد همسنگ كرده و جاي وزنۀ استاندارد استفاده می کردند. اصل هم بر اعتماد دوطرفه بود و خريدار از آنجا كه وزنهای نداشت كه سنگ جناب فروشنده را مَحَك زده، درستی و نادرستی اندازه آن را معلوم كند، اصل را بر اعتماد گذاشته و وزن مورد ادعای فروشنده را می پذيرفت. در اين بين چه بسا خريدار درمی يافت كه سنگ مورد استفاده فروشنده كمتر از وزن مورد ادعاست و نزاعی سخت بين آنها در می گرفت.آنقدر اين امر همهگير شد كه مردم به فروشنده التماس می کردند كه به آنها لطف كرده و «سنگ تمام» بگذارد نه سنگ سبکتر!! از اينجا بود كه اين اصطلاح باب شد و حالا وقتی كسی كاری را بی كم و كاست انجام دهد، آنگونه كه شائبهای بر آن وارد نباشد میگويند: «… دستش درد نكنه! سنگ تمام گذاشته!…»
برچسب:
نویسنده: یوسف رجبی