مریم میرزا خانی

همیشه عکسشو توی خانه ریاضیات میدیدم

به خودم میگفتم عععععععع کاش من جاش بودم

چقدر خوبه ادم 40 سالش باشه و پرفسور بهترین دانشگاه دنیا باشه

و با حسرت عمیقی میگفتم خوش بحالش

و فکرمیکردم که بقیه عمرش رو میخواد دیگه چکار کنه...!؟

امروز صبح که بیدار شدم و خبر فوتش رو خوندم ... خیلی جا خوردم

جادوگر زمان اینبار هم غافل گیرم کرد

آینده ی پیچ درپیچ...

تصمیم گرفتم با ملاحضه تر این جمله رو بگم

"کاش من جای اون بودم"

امضا : فامیل دور حسرتی

برچسبها: مریم میرزاخانی